Trobada de poetes de Quíos i de Catalunya
Συνάντηση ποιητών από τη Χίο και την Καταλονία
Un mar de paraules
Mια θάλασσα από λέξεις
UN MAR DE PARAULES
Tres viatges a Quíos han estat suficient per crear un petit grup d’amics convençuts de que era absolutament necessari organitzar aquesta trobada entre poetes de Quíos i poetes de Catalunya. En aquests temps convulsos és més necessari que mai reforçar els vincles d’unió entre els diferents pobles de la Mediterrània. El mar és l’espai comú que ens uneix i la paraula poètica és el vaixell que ens acosta d’una riba a l’altra. Només cal pensar que encara avui, en tot el món, després de 2700 anys, les obres que Homer va composar quan encara no s’utilitzava l’escriptura, continuen vigents. La força de la poesia és capaç de traspassar el temps, els països i les llengües. Aquest Festival de Poesia pretén convertir-se en una eina que, més enllà d’aquests dies a Quíos, permeti mantenir una comunicació cultural permanent entre els nostres respectius països.
UN MAR DE PARAULES
Tres viatges a Quíos han estat suficient per crear un petit grup d’amics convençuts de que era absolutament necessari organitzar aquesta trobada entre poetes de Quíos i poetes de Catalunya. En aquests temps convulsos és més necessari que mai reforçar els vincles d’unió entre els diferents pobles de la Mediterrània. El mar és l’espai comú que ens uneix i la paraula poètica és el vaixell que ens acosta d’una riba a l’altra. Només cal pensar que encara avui, en tot el món, després de 2700 anys, les obres que Homer va composar quan encara no s’utilitzava l’escriptura, continuen vigents. La força de la poesia és capaç de traspassar el temps, els països i les llengües. Aquest Festival de Poesia pretén convertir-se en una eina que, més enllà d’aquests dies a Quíos, permeti mantenir una comunicació cultural permanent entre els nostres respectius països.
ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΛΕΞΕΙΣ
Τρία ταξίδια στη Χίο ήταν αρκετά για να δημιουργήσουν μια παρέα από πεπεισμένους φίλους ότι είναι απολύτος απαραίτιτο να οργανωθεί αυτή η συνάντηση μεταξύ ποιητών από τη Χίο και ποιητών από την Καταλονία. Σε αυτούς τους ταραγμένος καιρώς, είναι πιο απαραίτητο από ποτέ να ενισχύσουμε τους δεσμούς μεταξύ των διαφορετικών λαών της Μεσογείου. Η θάλασσα είναι ο κοινός χώρος που μας ενώνει και η ποιητή λέξη είναι το πλοίο που μας φέρνει από τη μια ακτή στην άλλη. Απλώς σκεφτείτε ότι ακόμη σύμερα, μετά από 2700 χρόνια, τα έργα που συνέθεσε ο Όμηρος όταν η γραφή δεν ήταν ακόμη σε χρήση, συνεχίζουν να διαβάζονται. Η δύναμη της ποίησης είναι ηκανή να υπερβαίναι τον χρόνο, τις χώρες και τις γλώσσες. Αυτό το Φεστιβάλ, πέρα από αυτές τις μέρες στη Χίο, στοχεύει να γίνει ένα εργάλειο που επιτρέπει τη μόνιμη πολιτιστική επικοινωνία μεταξύ των χωρών μας.
A SEA OF WORDS
Three trips to Chios have been enough to create a small group of friends convinced that it was absolutely necessary to organise this meeting between poets from Chios and poets from Catalonia. In these turbulent times, it is more necessary than ever to strengthen the bonds that unite the different peoples of the Mediterranean.
The sea is the shared space that brings us together, and the poetic word is the vessel that carries us from one shore to another. One only needs to remember that even today, throughout the world, 2,700 years later, the works that Homer composed—when writing was not yet in use—are still being read.
The power of poetry is capable of transcending time, countries, and languages. This Poetry Festival, beyond these days in Chios, aims to become a tool that enables ongoing cultural communication between our respective countries.
QUI SOM? ORGANITZACIÓ
Joan R. Lladós (Barcelona,1954). Farmacèutic, poeta, traductor i gestor cultural. Per la multiplicitat dels seus interessos, alguns el consideren quasi un renaixentista. Amb el seu amic i poeta Toni Robert han creat la tertúlia de poesia “Vespertines”, a la que han participat fins ara 55 poetes que han llegit poemes en 6 llengües diferents. S’han dedicat sessions als millors poetes catalans, a poetes italians (Vittorio Bodini, Maria Luisa Spaziani, Pier Paolo Pasolini, Leo Luceri, Alberto Pellegatta) i grecs (Ritsos, Kavafis, Kariotakis, Margarita Fronimadi-Matatsi, Giota Partheníu).
Carme Bosch (Cassà de la Selva 1958) S’inicia en el mon de l’artesania floral amb la creació del taller de collage vegetal Berruguet. A partir de 1994 comença treballs d’investigació d’etno-botànica i crea les instal·lacions artístiques: “Essències”, “Dones d’aigua”, “Les flors de les bruixes”, “El teixit del món”, “Les trementinaires ,“La festa del blat”, “Juno Lucina” i “Rituals florals” al Museu d’Història de la Ciutat de Girona; “El món de l’arròs” a Pals i “la cerimònia de cloenda de l’any Verdaguer” al Museu Verdaguer de Barcelona. Ha col·laborat amb l’escola de Mestres de Rosa Sensat i amb les Universitats de Barcelona, Lleida i Girona. Treballa per la sensibilització cap el món vegetal i el descobriment de les seves possibilitats educatives i creatives. Al 1997 crea l’escola de les flors que ofereix tallers d’etno-botànica aplicada. Imparteix tallers al museu de les Trementinaires de Tuixent i arreu de Catalunya: entre altres ha estat professora del Centre de Promoció de la Cultura Popular. Al 2002 obté el diploma de Mestre artesana. El 2008 comença a fer tallers en diferents plantacions de plantes aromàtiques: als camps de lavanda de Sault (França), a les plantacions de rosa damascena de Kelat Magouna (Marroc) i de Kazanlak (Bulgaria) , a les plantacions de canyella de Sri Lanka i a l’illa de Quíos. Col·labora en diferents publicacions i ha publicat “La guia del recol·lector” (Viena Edicions 2013), “Essències” i “Dones d’aigua (Ajuntament de Girona, 2007 i 2005).
Joan Fernández (Barcelona 1955). Llicenciat en Farmàcia, fins fa poc ha estat catedràtic de secundària. Amb nombroses inquietuds artístiques ha organitzat i col·laborat en espectacles de dansa músic i teatre, en festivals de cinema d’animació i en les activitats artístiques i de divulgació de la etnobotànica Carmen Bosch, amb qui col·labora estretament en l’organització dels seus tallers-viatges. Promotor de la salut i la innovació educativa, ha estat formador de formadors per el departament de Salut de la Generalitat de Catalunya. Durant la seva vida professional ha estat autor de dues tesines del doctorat sobre educació i de nombrosos escrits sobre didàctica. També ha escrit algun relat dels seus viatges, “Viatge al Sud-est del Marroc” el 2024 i juntament amb el seu company Pere Llos, “El Triangle Català una odissea a la natura” el 2023. Des del seu primer viatge a Grècia, el 1975 i després de 6 viatges a Quíos els darrers anys, ha augmentat el seu interès per la cultura, la natura, la gent i la seva llengua, es considera filohelènic.
ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ; ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Τζουάν Ρ. Λιαντός (Βαρκελώνη, 1954) είναι φαρμακοποιός, ποιητής, μεταφραστής και πολιτιστικός οργανωτής. Λόγω της πολυμέρειας των ενδιαφερόντων του, ορισμένοι τον θεωρούν σχεδόν έναν σύγχρονο «αναγεννησιακό» άνθρωπο. Μαζί με τον φίλο του και ποιητή Toni Robertδημιούργησαν την ποιητική συνάντηση «Vespertines», στην οποία μέχρι σήμερα έχουν συμμετάσχει 55 ποιητές, διαβάζοντας ποιήματα σε έξι διαφορετικές γλώσσες. Στις συναντήσεις αυτές έχουν αφιερωθεί βραδιές στους σημαντικότερους Καταλανούς ποιητές, καθώς και σε Ιταλούς ποιητές όπως οι VittorioBodini, Maria Luisa Spaziani, PierPaolo Pasolini, Leo Luceri και AlbertoPellegatta, αλλά και σε Έλληνες ποιητές όπως ο Γιάννης Ρίτσος, ο Κ. Π. Καβάφης, ο Κώστας Καρυωτάκης, η Μαργαρίτα Φρονιμάδη-Ματάτσι και η Γιώτα Παρθενίου.
Κάρμεν Μποςχ.(Κασά ντε λα Σέλβα,1958)
Ξεκίνησε την πορεία της στον κόσμο της ανθοτεχνίας με τη δημιουργία του εργαστηρίου φυτικού κολάζ Berruguet. Από το 1994 άρχισε να ασχολείται με την έρευνα στην εθνοβοτανική και δημιούργησε τις καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις: «Αποστάγματα», «Γυναίκες του Νερού», «Τα λουλούδια των μαγισσών», «Το ύφασμα του κόσμου», «Οι Trementinaires», «Η γιορτή του σιταριού», «Ήρα Λουκίνα» και «Τελετουργίες των λουλουδιών» στο Ιστορικό Μουσείο της πόλης της Ζιρόνα. Δημιούργησε επίσης τις εγκαταστάσεις «Ο κόσμος του ρυζιού» στο Παλς και «Η τελετή λήξης του Έτους Βερνταγκέρ» στο Μουσείο Βερνταγκέρ της Βαρκελώνης. Έχει συνεργαστεί με τη Σχολή Εκπαίδευσης Εκπαιδευτικών Rosa Sensat καθώς και με τα Πανεπιστήμια της Βαρκελώνης, της Λιέιδα και της Ζιρόνα. Το έργο της επικεντρώνεται στην ευαισθητοποίηση γύρω από τον κόσμο των φυτών και στην ανάδειξη των εκπαιδευτικών και δημιουργικών δυνατοτήτων τους. Το 1997 ίδρυσε τη Σχολή των Λουλουδιών, η οποία προσφέρει εργαστήρια εφαρμοσμένης εθνοβοτανικής. Διδάσκει εργαστήρια στο Μουσείο Trementinaires στο Tuixent καθώς και σε διάφορες περιοχές της Καταλονίας. Μεταξύ άλλων έχει διδάξει στο Κέντρο Προώθησης της Λαϊκής Κουλτούρας. Το 2002 απέκτησε τον τίτλο της Δασκάλας Χειροτεχνίας. Από το 2008 οργανώνει εργαστήρια σε διάφορες φυτείες αρωματικών φυτών: στα χωράφια λεβάντας του Sault στη Γαλλία, στις φυτείες τριαντάφυλλου Δαμασκού στο Kelaat M’Gouna στο Μαρόκο και στο Kazanlak στη Βουλγαρία, στις φυτείες κανέλας στη Σρι Λάνκα και στα μαστιχοχώρια της Χίου. Συνεργάζεται με διάφορα μέσα και εκδόσεις και έχει δημοσιεύσει τα βιβλία «Ο οδηγός του συλλέκτη» (Viena Edicions, 2013), «Αποστάγματα» και «Γυναίκες του Νερού» (Δήμος Ζιρόνα, 2005 και 2007).
Χοάν Φερνάντεζ (Βαρκελώνη 1955). Πτυχιούχος Φαρμακευτικής και μέχρι πρόσφατα καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Με έντονα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, έχει οργανώσει και συμμετάσχει σε παραστάσεις χορού, μουσικής και θεάτρου, σε φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων, καθώς και στις καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες της εθνοβοτανολόγου Carmen Bosch, με την οποία συνεργάζεται στενά στην οργάνωση των εργαστηρίων-ταξιδιών της. Υποστηρικτής της προαγωγής της υγείας και της εκπαιδευτικής καινοτομίας, υπήρξε εκπαιδευτής εκπαιδευτών για το Τμήμα Υγείας της Κυβέρνησης της Καταλονίας. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας υπήρξε συγγραφέας δύο εργασιών διδακτορικού κύκλου σχετικών με την εκπαίδευση, καθώς και πολυάριθμων κειμένων για τη διδακτική. Έχει επίσης γράψει αφηγήσεις από τα ταξίδια του, όπως το «Ταξίδι στα νοτιοανατολικά του Μαρόκου» (2024) και, μαζί με τον συνεργάτη του Pere Llos,
το «Το Καταλανικό Τρίγωνο: μια οδύσσεια στη φύση» (2023). Από το πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα το 1975, και ιδιαίτερα μετά από έξι ταξίδια στη Χίο τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον του για τον ελληνικό πολιτισμό, τη φύση, τους ανθρώπους και τη γλώσσα τους έχει ενισχυθεί. Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του φιλέλληνα.