Joan Ramon Lladós (Barcelona 1954). Parla espanyol, català, italià, francès i grec. Ha publicat el poemari “Galàxies interiors” així com traduccions de l’italià i del grec a l’espanyol o al català:  “Inútil fugir” (Salvatore Toma), “¿Has rebut les meves cartes?” (Giota Partheníou), “Anunciació” (Margarita Fronimadi-Matatsi), “El dolor de l’home i de les coses” (Kostas Kariotakis),  “Improvvisi” (Alberto Pellegatta) i “Gli occhi miei liquidi” (Leo Luceri). Ha publicat articles crítics en diverses revistes digitals de poesia. Ha participat en festivals internacionals de poesia a Barcelona, al Salento (Itàlia) i a Corint (Grècia). El seu pròxim poemari (“No cal tancar les portes”) estarà dedicat a Grècia.

  Τζουάν Ρ. Λιαντός (Βαρκελώνη, 1954) Μιλάει ισπανικά, καταλανικά, ιταλικά, γαλλικά και ελληνικά. Έχει εκδώσει τη συλλογή “Εσωτερικοί γαλαξίες” καθώς και μεταφράσεις από τα ιταλικά και τα ελληνικά στα ισπανικά ή τα καταλανικά:“Άχρηστος να αποφεύγω” (Salvatore Toma), “Πήρες τα γράμματα μου;” (Γιώτα Παρθενίου), “Ευαγγελισμός” (Μαργαρίτα Φρονιμάδη-Ματάτσι), “Ο πόνος του ανθρώπου και των πραγμάτων” (K. Γ. Καρυωτάκη),  “Απροσδόκητοι” (Alberto Pellegatta) και  “Τα υγρά μου μάτια” (Leo Luceri). Έχει συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ ποίησης στη Βαρκελώνη, στο Σαλέντο [Ιταλία] και στην Κόρινθο. Το επόμενο βιβλίο ποιημάτων του «Δεν χρειάζεται να κλείσετε τις πόρτες» είναι αφιερωμένο στην Ελλάδα.

  Antoni Robert (Barcelona 1954). Va estudiar Física i ha desenvolupat la seva carrera professional en els camps de la indústria, concretament a la millora de processos de transformació. Malgrat la seva formació científica ha tingut sempre un gran interès per l'art, probablement per la naturalesa dels seus estudis preuniversitaris a l'Escola Italiana de Barcelona, on es donava gran importància a les lletres i a l'estudi de la llengua llatina. Actiu en diversos fronts, des de 1989 fins l'any 2001 tingué un segell discogràfic de músiques experimentals i va fer de programador musical en llocs emblemàtics de Barcelona com la Cova del Drac, el Mercat de les Flors o la Fundació Joan Miró. Tot i que escriu des de fa anys, no ha publicat fins fa poc (Versemblances, 2020; Els Haikus del Drac, 2023, i Estacions, 2026, Pont del Petroli Edicions). Antoni Robert llegeix haikus des de jove, quan per casualitat va caure a les seves mans un llibre de Matsuo Basho en anglès. Actualment, es dedica a escriure amb més intensitat, principalment poemes curts com haikus i tankes, i a publicar la seva música.

  Αντώνης Ρομπέρτ (Βαρκελώνη, 1954), σπούδασε φυσική και έχει αναπτύξει την επαγελματική του δραστηριότητα στη βιομηχανία. Είναι ειδικός στη βελτίωση των διαδικασιών μετασχηματισμού. Πάντα διατηρούσε ενδιαφέρον για την τέχνη, πιθανώς λόγω της εκπαιδευσής του σε ιταλικό σχολείο, όπου δινόταν μεγάλη σημασία στη λατινική γλώσσα. Για 12 χρόνια είχε τη δική του δισκογραφική εταιρία αφιερωμένη στην πειραματική μουσική. Ήταν μουσικός προγραμματιστής σε σημαντικούς χώρους στη Βαρκελώνη (La Cova del Drac, El Mercat de les Flors o la Fundació Joan Miró). Γράφει από νεαρή ηλικία αλλά μόλις πρόσφατα άρχισε να εκδίδει στον εκδοτικό οίκο Pont del Petroli: (Versemblances, 2020, Els Haikus del Drac, 2023, i Estacions, 2026).  Χάρη στην ανακάλυψη ενός αγγλικού βιβλίου του Ματσούο Μπασό, διαβάζει χαïκού από τα νεανικά του χρόνια. Τώρα αφιερώνεται στη συγγραφή χαïκού, τάνκα και σύντομων ποιημάτων. Δημοσιεύει επίσης τη μουσική του.

  Arnau Pons (Felanitx, 1965). És poeta, assagista i traductor. Especialista en l’obra de Paul Celan de qui ha traduït les Obres completes, per la qual va rebre el Premio Nacional de Traducción (2015) i el Premi Ciutat de Barcelona (2026). Ha publicat diversos assaigs, com ara Celan, lector de Freud (2006) o Nissaga d’abolits. 

Introductor de l’hermenèutica de Jean Bollack en l’àmbit hispànic. Ha participat en col·loquis internacionals a França, Alemanya, Itàlia, Portugal, Mèxic, Argentina i Xile. És autor d’una semblança de Paul Celan a Makers of Jewish Modernity (Princeton University Press, 2016) que li va valer el premi al millor assaig. L’any 2007, amb motiu de la Fira del Llibre de Frankfurt on la cultura catalana va ser la convidada d’honor, va compilar i editar, amb Simona Škrabec, els dos volums Carrers de frontera. Passatges de la cultura alemanya a la cultura catalana (IRL),. Ha traduït obres d’autors com Luiza Net o Jorge, Velimir Khlèbnikov, Peter Szondi, Maurice Blanchot, Dino Campana, Yitshok Katzenelson, Hervé Guibert, Marguerite Duras o Walter Benjamin. Ηa reflexionat sobre aquesta activitat a La traducció, la vida (2020), però també en forma d’annex per a algunes de les seves traduccions, que concep, alhora, com a assaigs existencials. Els seus textos crítics sobre autors catalans estan aplegats al volum Amb aquestes mans (2021), on ha abordat l’obra de Maria-Mercè Marçal, Salvador Espriu, Blai Bonet, Miquel Bauçà, Joan Maragall, entre d’altres. Ha escrit en francès un assaig polític sobre Antonin Artaud, publicat també en castellà: Artaud, cruz entre dos rostros (2023). Com a poeta, ha publicat A desclòs i Desertar (traduït al grec). El seu darrer llibre de poemes és Llum de ganivet(2012). Juntament amb el compositor Hèctor Parra, ha rebut el Premi Alícia a la Creació, que atorga l’Acadèmia Catalana de la Música, per l’obra poètico-musical Constel·lacions, a partir de la sèrie homònima de Joan Miró.

  Αρνάου Πονς (Φελανίτζ,1965) είναι ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Ειδικευμένος στα έργα του Paul Celan, έχει μεταφράσει τα “Άπαντα Έργα”, για τον λόγο αυτό έχει λάβει το Εθνικό Βραβείο Μετάφρασης 2015, και το Βραβείο «Ciutat de Barcelona». Έχει δημοσιεύσει δοκίμια όπως “Τζέλαν, αναγνώστης του Φρόιντ”και “Γενεαλογία των καταργημένων”. Εισηγητής της ερμηνευτικής του Jean Bollack στον ισπανόφωνο κόσμο. Έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια σε Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Μεξικό, Αργεντινή και Χιλή. Έχει γράψει ένα βιογραφικό σκίτσο στο Makers of Jewish Modernity (Princeton University Press, 2016, Βραβείο για το καλύτερο δοκίμιο). Το 2007 συνέταξε και επιμελήθηκε, με τη Simona Škrabec,, τους δύο τόμους “Συνοριακοί δρόμοι. Βήματα από τη γερμανική κουλτούρα στη Καταλανική κουλτούρα“ για την Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, όπου η καταλανική κουλτούρα ήταν τιμωμένη καλεσμένη. Έχει μεταφράσει συγγραφείς όπως Λουίζα Νιέτο, Βελιμίρ Χλέβνικοφ, Πίτερ Σζόνδι, Μαυρίκιος Μπλανσότ, Δόνο Κανπάνα, Υίκτος Κάτζνελσον, Ερβέ Γκιμπέρτ, Μαργκερίτ Δουράς και Βάλτερ Μπένγιαμιν. Έχει αναλογιστεί αυτή τη δραστηριότητα στο βιβλίο “Η μετάφραση, η ζωή” (2020), αλλά και με τη μορφή παραρτημάτων σε ορισμένες από τις μεταφράσεις του, τις οποίες αντιλαμβάνεται ως υπαρξιακά δοκίμια. Τα κριτικά του κείμενα για τους Καταλανούς συγγραφείς συλλέγονται στο βιβλίο “Με αυτά τα χέρια” (2021), στο οποίο γράφει για το έργο του Maria-Mercè Marçal, Salvador Espriu, Blai Bonet, Miquel Bauçà, Joan Maragall και άλλων. Έχει γράψει ένα δοκίμιο στα γαλλικά για τον Antonin Artaud, το οποίο έχει δημοσιευτεί και στα ισπανικά (“Αρτό, σταυρός ανάμεσα σε δύο πρόσωπα”, 2023).

Ως ποιητής έχει δημοσιεύσει “Ξεκλείδωτος” και “Λιποτακτώ” (μεταφρασμένο στα ελληνικά). Η τελευταία του ποιητική συλλογή είναι “Φως μαχαιριού” (2012). Μαζί με τον συνθέτη Hèctor Parra έχει λάβει το Βραβείο «Alícia a la Creació», που απονέμεται την Καταλανική Ακαδημία μουσικής για το ποιητικό-μουσικό έργο “Αστερισμοί”, εμπνευσμένο από το ομώνυμο έργο του ζωγράφου Joan Miró.

  Conxita Jiménez. Nascuda a Girona, arrelada a Terres de l’Ebre i resideix actualment a Tarragona. Ha publicat els reculls de poesia La cruïlla (Edicions La Gent del Llamp, 2008), Flors de Sal (Silva Editorial, 2010), La ciutat adormida (Cossetània Edicions, 2010), Terres i vents (Saldonar, 2014), guanyadora del Premi Serret 2014, El bres de les fargues (Servitur, 2018), La pell trencada (Pont del Petroli, 2018), El cant dels mol·luscs (Onada Edicions, 2019) guanyadora ex aequo del Premi de Poesia Mirall de 2017, El gest d’Yrit(Pagès Editors 2019), guanyadora del IX Premi de Poesia al Carrer de l’Ametlla de Mar i Tot és mesquí quan les llengües s’enfanguen (Pont del Petroli, 2026). 

El 2018 va rebre el 1er Premi Ribera d’Ebre de poesia recitada amb Autoretrat de Gimeno. 

  Κονχίτα Ξιμένεζ. Γεννήθηκε στη Χιρόνα 1969 και έχει τις ρίζες της στις περιοχές του Έβρου. Μένει στην Ταραγόνα. Έχει εκδώσει ποιητηκές συλλογές “Διασταύρωση” (Εκδ. Οι Άνθρωποι του Κεραυνού,2008), “Λουλούδια αλατιού” (Εκδ. Σίλβα, 2010), “Η κοιμισμένη πόλη” (Εκδ. Κοσετάνια,2010), “Εδάφη και άνεμοι” (Σαλδονάρ, 2014), νικητής του Βραβείο Σερέτ 2014, “Η κούνια του σιδηρουργείου” (Σερβιτούρ, 2018), “Σπασμένο δέρμα” (Γέφυρα Πετρελαίου, 2018), “Το τραγούδι των μαλακίων” (Εκδ. Κύμα, 2019), νικητής “ex aequo” του Βραβείο Ποίησης Καθρεπτης 2017, “Η χειρονομία της Υρίτ” (Εκδ. Παγές,2019), νικητής του θ Βραβείο Ποίησης Δρόμου Αμέτλια δε Μαρ και “Όλα είναι ασήμαντα όταν οι γλώσσες λασπώνονταν” (Γέφυρα Πετρελαίου,2026).

Το 2018 έλαβε το α Βραβείο Ριμπέρα δ Έμπρε Απαγγελμένης Ποίησης για “Αυτοπροσωπογραφία του Χιμένο”.

  Enric Umbert-Rexach. Nascut a Barcelona 1958, ha realitzat estudis de Ciències Exactes. Ha publicat el poemari “Boscos” (Edicions del Salobre), Premi de poesia Miquel Costa i Llobera 2010. La seva novel·la “L’últim passatge de Walter Benjamin” (Edicions 62, 2017) va quedar Finalista del Premi Amat-Piniella 2017 i al Premi Joan Crexells 2018. Ha publicat el poemari “Aritmètica llum” (Editorial Cafè central, 2021).

Creador de la web www.tornaveupoetic.cat dedicada a promocionar la poesia escrita i traduïda al català en base a vídeo-lectures de poemes.

  Ενρίκ Ουμπέρτ-Ρεxάκ. Γεννήθηκε στην Βαρκελώνη 1958. Σπούδασε Μαθηματικά. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή “Δάση” (Εκδ. Σαλόμπρε), Βραβείο Ποίησης Μικέλ Κόστα-Λιομπέρα 2010. Το μυθιστόρημά του “Ο τελευταίος διάπλους του Βάλτερ Μπένγιαμιν” (Εκδ. 62, 2017) ήταν φιναλίστ του Βραβείο Αμάτ-Πινιέλα 2017 και του Βραβείο Τζουάν Κρεχέλς 2018. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή “Αριθμητικό φως” (Κεντρικό Καφενείο, 2021).

Δημιουργός ιστοσελίδας  www.tornaveupoetic.cat , αφιερομένη στην προώθηση της γραπτής ποίησης  (μεταφρασμένη στα καταλαμνικά) με τη μορφή βιντεοαναγνώσεων ποιημάτων.

​

​

  Leo Luceri, Martano (Lecce). Llicenciat en Llengües i Literatures Estrangeres, doctorat en Literatura Comparada (Universitat Autònoma de Madrid). Lector d’italià en diverses universitats (Quito, Madrid, Bratislava). Docent de Llengua Francesa en instituts d’educació superior a Itàlia. Ha publicat articles de critica literària en revistes especialitzades i el llibre Catumerèa-versos multilingües al sud del sud (Musicaos Editors, 2022). Els seus poemes i les seves traduccions de poesia apareixen en obres col·lectives i revistes literàries. El 2026 ha publicat el poemari, “En els meus ulls líquids/Negli occhi miei liquidi” (Pont del Petroli,  2026) en català, italià i griko, editat abans a Catalunya que a Itàlia. . També ha publicat a Atenes un llibre en 3 llengües (griko, grec, italià): “Koscinìzo fonè”/”Κοσκινίζω φωνές”/”Setaccio voci” (Κύφαντα Εκδόσεις, 2026).

Escriu preferentment en llengua italiana, però també en griko i, ocasionalment, en castellà.

​

​

  Λέο Λουτσέρι, Μαρτάνο (Λέτσε). Πτυχίο Ξενών Γλωσσών και Λογοτεχνιών , Διδακτορικό στη Συγκριτική Λογοτεχνία (Αυτόνομο Πανεπιστήμιο Μαδρίτης). Λέκτορας Ιταλικών σε ξένα πανεπιστήμια (Κίτο, Μαδρίτη, Μπρατισλάβα). Καθηγητής Γαλλικής Γλώσσας σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα στην Ιταλία. Έχει δημοσιεύσει άρθρα λογοτεχνικής κριτικής σε εξειδικευμένα περιοδικά και το βιβλίο “Κατουμερέα – πολύγλωσσοι στίχοι στα νότια του νότου”

(Εκδότης Μουσικάος, 2022). Ποιήματα και μεταφράσεις του δημοσιεύονται σε συλλογικά έργα και λογοτεχνικά περιοδικά.  Φέτος δημοσίευσε “Στα ρευστά μάτια μου” (Pont del Petroli,2026), στα Καταλανικά, Ιταλικά και Γρίκο, πρώτα στην Καταλονία και αργότερα στην Ιταλία. Έχει επίσης εκδώσει ένα βιβλίο σε τρεις γλώσσες (γκρίκο, ελληνικά, ιταλικά):  “Koscinìzo fonè”/”Κοσκινίζω φωνές”/”Setaccio voci” (Κύφαντα Εκδόσεις, 2026).

Γράφει κυρίως στα Ιταλικά αλλά και στα Γρίκο και περιστασιακά στα Ισπανικά.

​

​

​

​